Poeffel Moeffel vuër Yvonne Isen
Op 15 januari maakten de Aod-Prinse van De Eekheuëre in een gezellig gevuld Trefcentrum ’t Loon de nieuwe Poeffel Moeffel bekend. De zaal reageerde niet alleen verrast, maar ook heel uitbundig toen Yvonne Isen samen met haar man in de deuropening stond. Een luid applaus maakte duidelijk dat de aanwezigen de uitverkiezing ondersteunden.
Poeffel Moeffel
De Poeffel Moeffel is een onderscheiding, die de Aod-Prinse van De Eekheuëre éénmaal per jaar uitreiken aan iemand die zich bijzonder verdienstelijk heeft gemaakt voor de wijk Eikenderveld en/of Heerlen. Na de bekendmaking ergens in januari volgt het grote feest eigenlijk pas op Carnavalszaterdag. Dan wordt ’s avonds tijdens een groot verkleed bal in het Trefcentrum ‘ t Loon tijd ingeruimd om de Poeffel Moeffel echt in het zonnetje te zetten. Dan wordt ook het in brons gegoten beeldje overhandigd: een abstracte clown die ‘poeffele moeffelt’, vorm gegeven door de Heerlense kunstenaar Hubert Bour. Een ‘poeffel’ is een nonnevot of strik, hét carnavalsgebak bij uitstek. ‘Moeffele’ betekent dat men iets naar binnen schrokt. Dat is ook het idee van de Aod-Prinse voor de Poeffel Moeffel: de persoon in kwestie heeft zoveel voor de gemeenschap gedaan, dat hij of zij nu zelf bijzonder verwend wordt en zoveel ‘poeffele’ naar binnen mag ‘moeffele’ als hij of zij dat zelf wil.
Met de uitreiking van de Poeffel Moeffel aan Yvonne eren we een vrouw, die zich jaren lang op een speciale aard en wijze verdienstelijk heeft gemaakt voor onze wijk.
Ze was leidster in de Peuterspeelzaal, bestuurslid van het Eekehoes en actief bij de knutselmiddag in dat Eekehoes. Ze was lid van de ouderraad van de Basisschool en zat in het organisatiecommitee van de Oranjefeesten.
Yvonne was ook de drijvende kracht bij de koffie-ochtenden in het Eekehoes. Verder was ze aktief bij de Stichting Turned, die zich inzet voor de integratie van Turken in Nederland en van de Turkse vrouwen in het bijzonder. Al jaren en nog steeds is ze redactielid en kopij-adres voor het Eikeblad.
Ongeveer twaalf jaar geleden werd Yvonne ziek en is nu afhankelijk van de rolstoel. Daarmee zijn ook noodgedwongen haar aktiviteiten op een lager pitje komen te staan. Maar daar waar Yvonne nog een helpende hand kan bieden, doet ze het. Met andere woorden: genoeg redenen om deze bijzondere vrouw eens te eren.